اوج یا بزنگاه

اوج یا بزنگاه

اُوج یا بِزَنگاه در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، شورانگیزترین و تنش‌زاترین و برانگیزاننده‌ترین و عالی‌ترین لحظه است که طی آن بحران به نهایت تعارض خود می‌رسد و گره‌گشایی به دنبال آن می‌آید. اوج در واقع ادامهٔ حوادث گذشته و نتیجهٔ منطقی آنها است.
بزنگاه =زمان آغاز تغییر مسیر یک حرکت
شریفی، محمد. محمدرضا جعفری | فرهنگ ادبیات فارسی | فرهنگ نشر نو و انتشارات معین

آب (4)

آب (4)

تنها کسانی مجازند بعد از غذا مقداری آب بنوشند که معده خیلی گرمی دارند که درصورت مصرف نکردن آب، اصطلاحاً غذا در معده شان می سوزد؛ مثل ظرفی که اگر غذای خشکی را بدون آب داخلش بریزید سوخته و ته دیگ می شود. این افراد غذاهای لطیف را خوب تحمّل نمی کنند و وقتی غذاهای غلیظ و سنگین و دیرهضم می خورند، راحت تر هضم می کنند. این افراد باید مقدار کمی آب خنک بعد از غذا بنوشند که حرارت معده شان تعدیل شود. (خلاصه الحکمه، عقیلی خراسانی، ج 2، ص 841 و 842)

انواع نمود کشمکش

انواع نمود کشمکش

کشمکش غالباً به چهار صورت نمود می‌یابد.
کشمکش جسمانی: آن است که دو شخصیت در درگیری خود به زور و نیروی جسمی متوسل شوند.
کشمکش ذهنی: آن است که دو شخصیت به طور ذهنی با یکدیگر بستیزند.
کشمکش عاطفی:آن است که احساس درونی یا شور و شوقی سودایی یک شخصیت، جدالی پدید آورد.
کشمکش اخلاقی: آن است که شخصیت با اصول یا یکی از اصول اخلاقی حاکم بر اجتماع سر ستیز داشته باشد.
شریفی، محمد. محمدرضا جعفری | فرهنگ ادبیات فارسی | فرهنگ نشر نو و انتشارات معین