آب (11)

آب (11)

برخی زمان ها برای مصرف آب مناسب نیست و نوشیدن آب عوارضی به همراه دارد؛ از جمله این زمان ها:
– بعد از خوردن میوه های آبکی (مانند خربزه، هندوانه، زردآلو و ….)؛ که باعث فساد هضم آن ها و بروز بیماری های متعددی می شود.
– در حین خواب و قبل از خواب و بلافاصله پس از برخاستن از خواب؛ چرا که باعث ضعف مغز می شود.
– بعد از خوردن مواد شیرین یا چرب یا شور. (حفظ الصحه ناصری، گیلانی، ص 119 و 120)

آب (10)

آب (10)

برخی زمان ها برای مصرف آب مناسب نیست و نوشیدن آب عوارضی به همراه دارد؛ از جمله این زمان ها:
-در حین غذا یا بلافاصله بعد از آن؛ مخصوصاً در افراد با معده سرد و ضعیف.
-در حالت ناشتا و بویژه آب سرد و در زمان های سرد؛ چون در حالت خالی بودن معده، آب به سرعت جذب بدن شده و به اعضای رئیسه (قلب، کبد و مغز) می رسد و آنها را ضعیف می کند.
-بعد از حرکات شدید ورزشی، حمّام گرم و جماع؛ که در همه این حالات بدن گرم شده و آب به سرعت جذب شده و موجبات ضعف اعضای رئیسه را فراهم می آورد.
*در این حالات اگر تشنگی خیلی شدید بود و طاقت صبر کردن نبود، اندکی آب مضمضه شود و یا اول چیزی مانند نان خورده شود و بعد از آن آب نوشیده شود تا سرعت جذب آن کاهش یابد. (القانون فی الطب، ابن سینا، کتاب اول، فن سوم، تعلیم دوم)

آب (9)

آب (9)

به یکباره سرکشیدن آب و درحالت دراز کشیده و از بالا ریختن آب در دهان نهی شده است. بهتر است آب به سه نفس نوشیده شود و هر بار با مکیدن آب، مزه آن در دهان احساس شود. اول آن نام خدا و در آخر، حمد خدا به جا آورده شود. اگر دهانه ظرف آب گشادتر باشد، بهتر است. (خلاصه الحکمه، عقیلی خراسانی، ج 2، ص 847)

آب (8)

آب (8)

نوشیدن مداوم آب خیلی سرد نیز سبب کاهش حرارت غریزی، تضعیف قوای حیوانی و طبیعی، آسیب رسیدن به اعصاب و ورم اندام های داخلی و تولید نزله است و تکرار این کار توصیه نمی شود. (ذخیره خوارزمشاهی، جرجانی، ج 2، ص 27)

آب (7)

آب (7)

زیاد خوردن آب خیلی گرم (آب جوش ولرم شده) خوب نیست و معده را ضعیف می کند؛ امّا می توان از آن برای شست و شوی معده و دستگاه گوارش (مثلاً در رفع یبوست بصورت ناشتا)، تحلیل نفخ و باد دستگاه گوارش، تصفیه ریه و باز شدن صدا بهره برد. آب نیم گرم مضرت بیش تری داشته و نوشیدن آن بعد از غذا سبب ایجاد حالت تهوّع و فساد هضم می شود. (خلاصه الحکمه، عقیلی خراسانی، ج 1، ص 460)

آب (6)

آب (6)

نوشیدن آب خنک (نه خیلی سرد) بهترین راه برای رفع تشنگی است؛ در کسی که معده سالمی داشته و به اندازه آب بنوشد! برای خنک کردن آب باید آب را داخل یخچال گذاشت و از انداختن یخ داخل آب به شدت پرهیز کرد؛ چرا که وقتی یخ ذوب می شود و جرم آن در آب حل می شود؛ به شدت برای اعصاب مضر است و حکما نوشیدن چنین آبی را نهی کرده اند. (القانون فی الطب، ابن سینا، کتاب اول، فن دوم، تعلیم دوم)

آب (5)

آب (5)

در برخی حالات فرد احساس تشنگی دارد؛ ولی با نوشیدن آب سرد (هر چند خیلی زیاد هم بنوشد)، تشنگی اش برطرف نمی شود. به این حالت، عطش کاذب گفته می شود و دلیل آن، وجود یک خلط مزاحم در معده است که طبیعت برای دفع آن، طلب آب می کند. امّا آب سرد قابلیت دفع آن را ندارد. این حالت معمولاً بعد از خوردن غذاهای غلیظ یا لزج مثل ماهی، کله پاچه، ماکارانی و غذاهای شور رخ می دهد که درمان آن، صبر بر تشنگی و نوشیدن جرعه جرعه آب گرم شیرین شده با کمی عسل و یا جوشانده دارچین و زنجبیل است. (مفرح القلوب، ارزانی، ج 3، ص 781 و 782)

آب (4)

آب (4)

تنها کسانی مجازند بعد از غذا مقداری آب بنوشند که معده خیلی گرمی دارند که درصورت مصرف نکردن آب، اصطلاحاً غذا در معده شان می سوزد؛ مثل ظرفی که اگر غذای خشکی را بدون آب داخلش بریزید سوخته و ته دیگ می شود. این افراد غذاهای لطیف را خوب تحمّل نمی کنند و وقتی غذاهای غلیظ و سنگین و دیرهضم می خورند، راحت تر هضم می کنند. این افراد باید مقدار کمی آب خنک بعد از غذا بنوشند که حرارت معده شان تعدیل شود. (خلاصه الحکمه، عقیلی خراسانی، ج 2، ص 841 و 842)

آب (3)

آب (3)

بهترین وقت نوشیدن آب زمانی است که عطش صادق وجود دارد؛ یعنی غذا هضم اولیه خود را در معده گذرانده و برای عبور از معده و داخل شدن در عروق برای جذب به سمت کبد نیاز به رقیق شدن دارد. بنابراین بسته به نوع غذا، حدود یک و نیم الی دو ساعت بعد از غذا، بهترین زمان برای دریافت آب است. در این زمان هم باید آب به اعتدال خورده شود و از مصرف یکباره حجم زیادی آب و مایعات دیگر پرهیز کرد. (القانون فی الطب، ابن سینا، کتاب اول، فن سوم، تعلیم دوم)

آب (2)

آب (2)

اگر آب به اندازه کافی مورد نیاز بدن نوشیده نشود؛ بی اشتهایی، ضعف قلب، افزایش حرارت کبد و لاغری رخ می دهد. اگر آب بیش از حد و بدون توجه به نیاز بدن (حس تشنگی) دریافت شود؛ سستی معده و کبد و اعصاب، فراموشی و کند ذهنی، نزله (خلط پشت حلق که از دیدگاه طب سنتی ایرانی، عامل ایجاد کننده بسیاری از بیماری های مفصلی و گوارشی است) و پف کردن زیر چشم عارض می شود. (خلاصه الحکمه، عقیلی خراسانی، ج 1، ص 459 و 460)